Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο εργαλείο κοινωνικής σύγκλισης και όχι μηχανισμός λιτότητας.
Την ανάγκη η οικονομική διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υπηρετεί την κοινωνική συνοχή και τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, και όχι να περιορίζεται σε στενούς δείκτες ανταγωνιστικότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας, υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της The Left και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ–Π Σ, Κώστας Αρβανίτης, μιλώντας στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο της συζήτησης για την ετήσια έκθεση σχετικά με το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών στους τομείς της απασχόλησης και των κοινωνικών προτεραιοτήτων, στη σύνταξη της οποίας ήταν σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της Αριστεράς.
Ο Κώστας Αρβανίτης χαρακτήρισε θετική την προσπάθεια σύνδεσης του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου με τον Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων, επισημαίνοντας ότι η ενίσχυση της κοινωνικής διάστασης της οικονομικής πολιτικής αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια δίκαιη και βιώσιμη Ευρώπη.
Στην παρέμβασή του ανέδειξε τη σημασία πολιτικών που αντιμετωπίζουν τη φτώχεια των εργαζομένων και ενισχύουν την πρόσβαση σε ποιοτικές θέσεις εργασίας, την υγεία και ασφάλεια στην εργασία, καθώς και την ουσιαστική εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας για επαρκείς κατώτατους μισθούς και της σύστασης του Συμβουλίου για επαρκές ελάχιστο εισόδημα.
Παράλληλα, τόνισε ότι η έκθεση ενσωματώνει κρίσιμα ζητήματα που αποτελούν προτεραιότητα για την Αριστερά, όπως η αντιμετώπιση της παιδικής και ενεργειακής φτώχειας, η ανάγκη για προσιτή και αξιοπρεπή στέγαση, η καταπολέμηση των ανισοτήτων, η ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και η ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στις εθνικές μεταρρυθμίσεις.
«Για εμάς, το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο πρέπει να λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικής σύγκλισης και όχι ως μηχανισμός λιτότητας.», υπογράμμισε ο Κώστας Αρβανίτης ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του.
Ολόκληρη η παρέμβαση του Κ. Αρβανίτη:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
η ετήσια έκθεση για το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο μας υπενθυμίζει ότι η οικονομική διακυβέρνηση της Ένωσης δεν μπορεί να μετριέται μόνο με δείκτες ανταγωνιστικότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά και με την ικανότητά της να ενισχύει την κοινωνική συνοχή και να βελτιώνει τις ζωές των πολιτών. Αυτό είναι το βασικό ζήτημα. Και βεβαίως έχουμε και νέα δεδομένα μετά τους τυχοδιωκτισμούς του κ. Τραμπ στη Μ. Ανατολή, όπου βεβαίως μας βγάζουν κι έξω από τα προβλεπόμενα.
Αλλά, η σύνδεση του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου με τον Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων στην παρούσα έκθεση νομίζω ότι σε γενικές γραμμές, σε θέματα εργασιακά, μπορεί να αποτιμηθεί με ένα θετικό πρόσημο. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η έμφαση στην αντιμετώπιση της φτώχειας των εργαζομένων, στην πρόσβαση σε ποιοτικές θέσεις εργασίας, την υγεία και ασφάλεια στην εργασία, την εφαρμογή της Οδηγίας για επαρκείς κατώτατους μισθούς και στην πλήρη υλοποίηση της Σύστασης του Συμβουλίου για επαρκές ελάχιστο εισόδημα.
Η έκθεση ενσωματώνει, επίσης, ζητήματα που αποτελούν προτεραιότητα για την Αριστερά: την αντιμετώπιση της παιδικής και ενεργειακής φτώχειας, την ανάγκη για προσιτή και αξιοπρεπή στέγαση, την εξάλειψη των ανισοτήτων, την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Για εμάς, το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο πρέπει να λειτουργεί ως εργαλείο κοινωνικής σύγκλισης και όχι ως μηχανισμός λιτότητας.
Σας ευχαριστώ πολύ.
