Σχεδόν δύο μήνες μετά την έκρηξη της 9ης Ιουλίου στον Ασπρόπυργο, ένας ακόμη εργαζόμενος υπέκυψε στα βαριά εγκαύματά του.
Σχεδόν δύο μήνες σιωπής και απραξίας.
Οι εργαζόμενοι σκοτώνονται, οικογένειες ξεκληρίζονται και η κυβέρνηση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει κάθε νέο εργατικό δυστύχημα σαν ένα μεμονωμένο περιστατικό που θα ξεχαστεί.
Δεν ξεχνάμε τη Βιολάντα. Δεν ξεχνάμε τον Ασπρόπυργο. Δεν αποδεχόμαστε ως κανονικότητα, εργαζόμενοι να φεύγουν για το μεροκάματο και να μην επιστρέφουν στις οικογένειές τους
Πού είναι οι έλεγχοι; Πού είναι η πρόληψη; Ποιος ελέγχει αν εφαρμόζονται πραγματικά οι κανόνες υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας;
Πρόκειται για εγκληματική, αντεργατική, απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης.
Απαιτούμε ουσιαστική ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας, πραγματικούς και συστηματικούς ελέγχους, αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας και λογοδοσία όταν αυτή παραβιάζεται.
Οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμοι. Και το κράτος οφείλει επιτέλους να τους προστατέψει.
