Κώστας Αρβανίτης: «Μισθοί κάτω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου – Αυτή είναι η “σύγκλιση” της δεξιάς κυβέρνησης»

Τα στοιχεία της Eurostat εκθέτουν το κυβερνητικό αφήγημα της οικονομικής επιτυχίας. Το 2025, ο μέσος ετήσιος μισθός, προσαρμοσμένος σε πλήρη απασχόληση, ήταν στην Ελλάδα 18.800 ευρώ, έναντι 41.500 ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προτελευταία θέση, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία.

Η απόσταση είναι αποκαλυπτική με 22.700 ευρώ λιγότερα τον χρόνο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ο ελληνικός μέσος μισθός αντιστοιχεί μόλις στο 45,3% του ευρωπαϊκού. Στο Λουξεμβούργο φτάνει τις 85.600 ευρώ, περίπου 4,6 φορές τον αντίστοιχο ελληνικό.

Πώς ακριβώς μεταφράζεται, λοιπόν, η ανάπτυξη που διαφημίζει η κυβέρνηση σε καλύτερη ζωή για τους εργαζομένους; Πότε θα φτάσει στον μισθό τους, στη δυνατότητα να πληρώνουν το ενοίκιο, να καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών τους, να σχεδιάζουν το αύριο;

Και υπάρχει κάτι ακόμη που οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί παρακάμπτουν. Οι ονομαστικές αυξήσεις δεν ισοδυναμούν αυτομάτως με αύξηση της αγοραστικής δύναμης. Η αύξηση κατά 4,3% του μέσου μισθού στην ΕΕ δεν έχει προσαρμοστεί στον πληθωρισμό. Για τον εργαζόμενο, όμως, σημασία έχει τι μπορεί να αγοράσει με τον μισθό του, αφού πληρώσει στέγη, τρόφιμα και λογαριασμούς.

Η παραμονή της Ελλάδας στις τελευταίες θέσεις των αμοιβών απαιτεί πολιτικές απαντήσεις. Χρειάζονται ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, αποκατάσταση και διεύρυνση των συλλογικών συμβάσεων, ισχυρή Επιθεώρηση Εργασίας και αποτελεσματικά μέτρα για το κόστος στέγασης και τα βασικά αγαθά.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεκδικούμε αξιοπρεπείς αμοιβές και ισχυρά εργασιακά δικαιώματα. Η ευρωπαϊκή σύγκλιση πρέπει να αποτυπώνεται στο εισόδημα και στην καθημερινότητα των ανθρώπων.

Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ζουν με υποσχέσεις σύγκλισης και μισθούς μόνιμης απόκλισης.