Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική και το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028–2034 δεν πρέπει να γίνουν άλλο ένα εργαλείο περικοπών σε βάρος των αγροτών.
Η ΚΑΠ πρέπει να μείνει αυτό που ήταν εξαρχής: μια πραγματικά κοινή ευρωπαϊκή πολιτική. Με δικό της ισχυρό προϋπολογισμό, με ενιαίους κανόνες και με ουσιαστικό έλεγχο. Αν χαθούν αυτά, στην πράξη τελειώνει η ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική. Τα «εθνικά πακέτα» χωρίς εγγυήσεις και χωρίς διαφάνεια δεν είναι λύση, αλλά βήμα προς τη διάλυση.
Τα σημάδια ήδη φαίνονται. Περισσότερη αβεβαιότητα, λιγότερη σταθερότητα, άνιση κατανομή πόρων.
Την ίδια ώρα, οι αγρότες πιέζονται από παντού: κόστος ενέργειας, κλιματική κρίση, ελλιπής στήριξη. Και σαν να μην έφταναν αυτά, έρχονται και συμφωνίες όπως η ΕΕ–Mercosur που ανοίγουν τον δρόμο για αθέμιτο ανταγωνισμό, με προϊόντα που δεν τηρούν τα ίδια στάνταρ.
Αυτό δεν είναι αποδεκτό.
Η ΚΑΠ δεν είναι «κουμπαράς» για άλλες πολιτικές, ούτε μπορεί να χρηματοδοτεί άλλες προτεραιότητες. Δημιουργήθηκε για να στηρίζει την παραγωγή, την επισιτιστική ασφάλεια και την ύπαιθρο. Οι πόροι της πρέπει να μείνουν εκεί.
Χρειάζεται διαφάνεια και δικαιοσύνη. Να τελειώνουμε με τις στρεβλώσεις και τις εξυπηρετήσεις. Οι ενισχύσεις να πηγαίνουν σε όσους πραγματικά παράγουν και να συνδέονται με την πραγματική δουλειά στο χωράφι.
Στο νέο πλαίσιο, οι αγρότες και οι περιφέρειες δεν μπορούν να είναι πάλι αυτοί που θα πληρώσουν τον λογαριασμό. Δεν δεχόμαστε μειώσεις στην ΚΑΠ. Δεν δεχόμαστε «εθνικοποίηση». Δεν κάνουμε πίσω σε διαφάνεια και λογοδοσία.
Τα πράγματα είναι απλά: ή στηρίζεις τους αγρότες ή όχι.
Εμείς ξέρουμε πού στεκόμαστε.
