Κ. Αρβανίτης στη LIBE: “Δεν κυνηγούν εισαγγελείς μόνο στην Πολωνία, και στην Ελλάδα διώκεται η κ. Τουλουπάκη!”

Δεν υπάρχουν καλές και κακές χώρες, χώρες που συμπαθούμε ή δεν συμπαθούμε, υπάρχει μόνο Κράτος Δικαίου, που θα πρέπει να συνιστά θεμέλιο της Δημοκρατίας σε κάθε κράτος μέλος και η ΕΕ πρέπει να το υπερασπίζεται απέναντι σε κάθε κυβέρνηση που το υπονομεύει. Αυτό το ηχηρό μήνυμα έστειλε για μια ακόμη φορά ο Κώστας Αρβανίτης αλλά και όλοι οι Ευρωβουλευτές του Δημοκρατικού Τόξου που συμμετείχαν σε ειδική συνεδρίαση για την Πολωνία. Ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις ελληνικές περιπέτειες της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, και συγκεκριμένα στην περίπτωση της Εισαγγελέως Τουλουπάκη και των διώξεων που υφίσταται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαιτίας των χειρισμών της στην υπόθεση της Novartis. Όπως τόνισε όμως με έμφαση και ο ίδιος, αντικείμενο της συνεδρίασης (Υποομάδα Παρακολούθησης του Κράτους Δικαίου της Επιτροπής LIBE) ήταν η Πολωνία και οι διαρκείς σοβαρές παραβιάσεις της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης από την Κυβέρνηση της χώρας, θέμα που απασχολεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για πολλοστή φορά. «Αν οι δικαστές που μίλησαν εδώ δεν μπορούν να βρουν το δικό τους δίκιο, τι να πει ο μέσος Πολωνός πολίτης;» αναρωτήθηκε έχοντας ακούσει Πολωνούς δικαστές να σκιαγραφούν με μελανά χρώματα τις διώξεις που υφίστανται και το καθεστώς φόβου μέσα στο οποίο προσπαθούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους. «Ο λαός μας στηρίζει, οι πολίτες καταλαβαίνουν τον Αγώνα μας, κύριε Αρβανίτη» είπε λίγα λεπτά μετά ο Waldemar Żurek, Judge, Μέλος του Συμβουλίου της Ένωσης Δικαστών «Themis» απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Ευρωβουλευτή, και συνέχισε «όμως τα ΜΜΕ είναι όλα πολιτικοποιημένα και μας παρουσιάζουν ως μια κάστα εξωνημένων και πουλημένων που πρέπει να εξαλειφθεί, ενώ έχουν ξεκινήσει και δυσφημιστικές εκστρατείες σε βάρος μας με τηλεοπτικά σποτάκια» αναδεικνύοντας το ζήτημα του ασφυκτικού κυβερνητικού ελέγχου στην Ενημέρωση, ζήτημα που επίσης βρίσκεται στην καρδιά του Κράτους Δικαίου. Ο Ευρωβουλευτής, σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της Ευρωομάδας της Αριστεράς / The Left στην διαδικασία του άρθρου 7 ΣΕΕ για την Πολωνία ζήτησε επιτακτικά να πάψει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να είναι διστακτική απέναντι στην Πολωνία συμφωνώντας με τις παρεμβάσεις Ευρωβουλευτών άλλων ομάδων, μεταξύ των οποίων και του Προέδρου της LIBE, Ισπανού της ομάδας S&D Juan Fernando Lopez Aguilar. Είχε προηγηθεί παρέμβαση του Κώστα Αρβανίτη λίγο μετά την έναρξη της συνεδρίασης, μετά την ανακοίνωση από την πρόεδρο της Υποομάδας Παρακολούθησης Κράτους Δικαίου Sophie in ‘t Veld (RENEW) ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Πολωνίας αρνήθηκε να συμμετέχει στη συνεδρίαση παρά το ότι είχε προσκληθεί. Ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ υποστήριξε πως η στάση αυτή συνιστά «προσβολή προς το θεσμό και τις διαδικασίες, που δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει» και ζήτησε να υπάρξει θεσμική απάντηση και αποδοκιμασία από την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ακολουθούν οι παρεμβάσεις του Κ. Αρβανίτη στη Συνεδρίαση: Κοιτάξτε, εδώ έχουμε ένα μεγάλο πολιτικό πρόβλημα. Η πολωνική κυβέρνηση – και δεν είναι η μόνη – δεν είναι ότι αρνείται να συνεργαστεί αλλά αρνείται και να ακούσει, και αυτό δείχνει ένα πολύ σοβαρό θέμα στο πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας μας το ζήτημα της δημοκρατίας. Συμφωνώ με τον συνάδελφο μου από το EPP και με την οπτική του προέδρου Aguilar. Η ευρωπαϊκή επιτροπή πρέπει να σταματήσει να είναι τόσο διστακτική.

1. Απόφαση πολωνικού συνταγματικού δικαστηρίου που παραβιάζει την αρχή του κράτους δικαίου, θα έχει αρνητικές συνέπειες στα θεμελιώδη δικαιώματα.
2. Η Ευρωπαϊκή επιτροπή παραπέμπει στις 31/3 την Πολωνία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
3. Το Πολωνικό Κοινοβούλιο κάνει ακόμη ένα βήμα που τη φέρνει πιο κοντά στην αποχώρηση από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης.

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι υπάρχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Θα επιμείνω στην ερώτηση των συναδέλφων. Γιατί είναι η επιτροπή τόσο διστακτική; Γιατί πάμε τόσο αργά; Και κάτι τελευταίο. Στις αρνήσεις πρωθυπουργών ή υπουργών – θυμίζω και το παράδειγμα της Σλοβενίας προσφάτως – δεν υπάρχουν μέτρα ώστε να μην προσβάλλουν οι εκπρόσωποι των κρατών μελών της ΕΕ τους θεσμούς της; Ειδικά για τη Σλοβενία, αύριο θα προεδρεύει. Τι συμπεριφορά είναι αυτή, να αρνούνται να μιλάνε στις επιτροπές και τους εκλεγμένους ευρωβουλευτές; ==================== Θέλω να απαντήσω στο συνάδελφό μου από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα: Ναι, υπάρχουν και άλλες χώρες όπου συμβαίνουν τέτοια πράγματα, διώξεις εισαγγελέων όπως στην Ελλάδα με την κυρία Τουλουπάκη, που εξέταζε την υπόθεση Novartis. Aυτό σημαίνει ότι υπάρχει ένα γενικότερο θέμα. Δεν κοιτώ αν συμπαθούμε ή δεν συμπαθούμε κάποιες χώρες, συνολικά υπάρχει ένα πρόβλημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά εδώ τώρα εξετάζουμε την Πολωνία. Δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» χώρες. Έχουμε αρκετές κυβερνήσεις που θέλουν να αγγίξουν το κομμάτι αυτό. Αν οι δικαστές που μίλησαν εδώ δεν μπορούν να βρουν το δικό τους δίκιο, τι να πει ο μέσος Πολωνός πολίτης; Θέλω να ρωτήσω όμως δύο πράγματα πολύ συγκεκριμένα τους δικαστές, και θέλω να είμαι ξεκάθαρος ότι η πολιτική μου ομάδα, η Αριστερά, είναι μαζί τους γιατί θεωρούμε ότι έχουν δίκιο. Να σας πω ότι έχω την τιμή στο γραφείο μου επικεφαλής να είναι ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κύριος Νίκος Παρασκευόπουλος, εξαίρετος καθηγητής, και έχουμε εξετάσει πολύ συγκεκριμένα την υπόθεση της Πολωνίας και το θέμα του Κράτους Δικαίου. Σας κατηγορούν ότι είστε συνέχεια της προηγούμενης κατάστασης, της προηγούμενης αυταρχικής ψευδο-σοσιαλιστικής καρικατούρας. Βλέποντάς σας όμως βλέπω ότι δεν είστε 80 ή 90 χρόνων. Οπότε θέλω να μας δώσετε μία απάντηση: Ποιοι είναι οι δικαστές οι οποίοι βρίσκονται στο σώμα κι αν ευσταθεί αυτή η κατηγορία της κυβέρνησης; Και αν η κυβέρνηση, οποιαδήποτε κυβέρνηση έχει δικαίωμα να πάει σε μείωση του χρόνου εργασίας, δηλαδή στο συντάξιμο χρόνο και να κάνει ανανέωση; Δεύτερη ερώτηση: υπάρχουν μη εκτελεσθείσες αποφάσεις, και θέλω να καταλάβω, σε τι υποθέσεις αναφέρονται; Δηλαδή τι είναι αυτό που ενοχλεί μία κυβέρνηση και συγκεκριμένα την κυβέρνηση της Πολωνίας, τι είναι αυτές οι υποθέσεις που την καίνε και είπε η εισαγγελέας ότι δέχεται διώξεις και θέλω να καταλάβω από ποιους; Κι ένα τελευταίο ερώτημα: η κοινή γνώμη κατανοεί, στηρίζει τον αγώνα σας ή θεωρεί ότι είναι μία μάχη εξουσιών που δεν την αφορά;