Το προσφυγικό, το εθνικό συμφέρον και οι μονταζιέρες

Άρθρο του Κώστα Αρβανίτη στο Έθνος της Κυριακής

«Τι επιδιώκει (…) ο ΣΥΡΙΖΑ; Να βλάψει την διεθνή εικόνα της χώρας σε μια περίοδο που αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως παράδειγμα προς μίμηση;» Ιδού οι βαρύγδουπες διατυπώσεις ανακοίνωσης του κυβερνώντος κόμματος που έδωσε σύνθημα στοχοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή ερώτησή μου που στόχευε στην καταδίκη του βρώμικου παιχνιδιού του Ερντογάν στο Αιγαίο, ενός παιχνιδιού σε βάρος των προσφύγων αλλά και της Ελλάδας κι ενώ η Ευρωπαϊκή ηγεσία σιωπηλά συναινεί αρκούμενη πού και πού να χτυπά το Σουλτάνο φιλικά στην πλάτη και να του λέει «μην είσαι τέτοιος». Ας σταθούμε στις λέξεις: Η ΝΔ δεν αναφέρεται στο διεθνές κύρος της χώρας (υπόληψη, αξιοπιστία, διαπραγματευτική δύναμη) παρά στην διεθνή «εικόνα». Έχω γίνει κουραστικός να επαναλαμβάνω πως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ. Πολύ περισσότερο οι διεθνείς σχέσεις, κρίσιμη πραγματικότητα, όπου η στρατηγική επιλογή της Ελλάδας να συντάσσεται με το Διεθνές Δίκαιο και τα θεμέλιά του έχει αποδειχθεί η μόνη συμφέρουσα για τη χώρα. Αλλά όχι, γι’ αυτούς δεν έχει σημασία η ουσία: μόνο η εικόνα! Μια εικόνα που βασίζεται στο υπερφίαλο αφήγημα της Συντριβής του Κορωνοϊού προσωπικά από τον Μωυσή-Μητσοτάκη, βασισμένο στην εθνική προσπάθεια του lockdown, που πέτυχε με στήριξη σύσσωμου του πολιτικού κόσμου και πειθαρχημένη συμμετοχή των πολιτών. Ε, αυτό το συλλογικό επίτευγμα εργαλειοποιείται σαν προεκλογικό φυλλάδιο από τη Δεξιά. Ε, λοιπόν, δεν είναι όλα επικοινωνία. Και οι κυβερνητικοί κήνσορες του Πατριωτισμού δεν μπορούν να κρύψουν πίσω από κλισέ περί «μικροκομματικού οφέλους» πως στον ένα χρόνο που κυβερνά η Δεξιά του Μητσοτάκη:

• Η κατάσταση στο προσφυγικό έχει επιδεινωθεί δραματικά και για τους κατοίκους των νησιών και για τους πρόσφυγες χάρη στην αναποτελεσματική αποκρουστική ακροδεξιά «πανάκεια» της «αποτροπής».
• Έχουμε χάσει το μέτρημα με αλλαγές προσώπων σε θέσεις ευθύνης για το προσφυγικό. Κινδυνεύει πια κανείς να γράψει κριτική σε κάποιον αρμόδιο και όταν δημοσιευτεί αυτός να έχει πάει σπίτι του…
• Βλέπουμε ξανά πρόσφυγες σε πλατείες, χωρίς σχεδιασμό για την έξοδό τους στην κοινωνία από τις δομές φιλοξενίας, εικόνες που είχαμε χρόνια να δούμε.
• Η Ελλάδα της Αλληλεγγύης που ενέπνευσε την Ευρώπη τώρα ζητά ρήτρες εξαίρεσης από το Διεθνές Δίκαιο. Προσέξτε: Η Ελλάδα που έχει γείτονα την Τουρκία, ανοίγει στην ΕΕ συζήτηση για επιλεκτική εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου!
• Η Ελλάδα δεν διεκδικεί με σθένος Πανευρωπαϊκή Αλληλεγγύη, παρά ζητωκραυγάζει για μερικές δεκάδες επιπλέον εκατομμύρια που θα γίνουν συρπατόπλεγμα σε φυλακές προσφύγων. Πάει η αποσυμφόρηση…

Και το πιο τρομακτικό: Και αυτή η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με την παγίδα που μετατρέπει την Ελλάδα σε αποθήκη ψυχών, για λογαριασμό όλης της Ευρώπης! Πρόκεται για το διαβόητο Κανονισμό του Δουβλίνου που ορίζει πως η χώρα υποδοχής είναι και η χώρα που οφείλει να διεκπεραιώσει το αίτημα για άσυλο. Η Ελλάδα πρέπει να παλέψει για την κατάργηση των παράλογων κανόνων που ψηφίστηκαν 2003 & 2013, κανόνων που οι Ελληνικές Κυβερνήσεις της εποχής δεν κατάφεραν ή επέλεξαν να μην διεκδικήσουν να αποτρέψουν. Θα αποτελούσε ασυγχώρητη εγκατάλειψη εθνικού στόχου να παραμείνει αδιαμαρτύρητα η χώρα στη μέγγενη μιας ρύθμισης που τη μετατρέπει σε αποθήκη ψυχών. Η Ελλάδα όμως πρέπει επίσης να συνεχίσει τη σταθερή συνεργασία της με τους Διεθνείς Οργανισμούς Κύρους, για χρόνια στενοί συνεργάτες μας στο προσφυγικό. Και χωρίς ειλικρινή απάντηση σε αιτιάσεις όπως αυτές του Συμβουλίου της Ευρώπης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, και του ΔΟΜ δεν μπορεί να υπάρχει βάση συνεργασίας. Αν κάποιοι λοιπόν θέλουν να πάψει η Ελλάδα να συνεργάζεται με τον ΟΗΕ και να μετατραπεί σε Παράρτημα του Βίσεγκραντ, αν πιστεύουν πως υπάρχει Εθνικό Συμφέρον ή λύσεις για το Προσφυγικό εκτός του Διεθνούς Δικαίου ή παρακάμπτοντάς το, και όχι μέσα από μια Εθνικά Συμφέρουσα αναμόρφωση του «Δουβλίνου», ας το πουν ανοιχτά στον Ελληνικό Λαό και όχι με μισόλογα. Στο μεταξύ, ας σταματήσουν να ξεφτιλίζονται στα κανάλια με Μουρούτειες κοπτοραπτικές και να υποστηρίζουν χυδαιότητες περί δήθεν «δυσφήμισης της χώρας». Ας σταματήσουν να κραυγάζουν υπονοούμενα για τον πατριωτισμό πολιτικών αντιπάλων την ώρα που η Τουρκική επιθετικότητα κλιμακώνεται καθημερινά. Ακόμη και για τη Δεξιά του Μητσοτάκη, η Επικοινωνία θα πρέπει να έχει ένα όριο. Τώρα, πριν να είναι αργά.