
Φτάνει πια! Όχι άλλοι νεκροί και τραυματίες εργαζόμενοι
Το νέο σοβαρό εργατικό ατύχημα στο ορυχείο Νοτίου Πεδίου του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας, με τον τραυματισμό τριών εργαζομένων συνεργείου εργολάβου, υπενθυμίζει για άλλη μια φορά ότι η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία στην Ελλάδα παραμένουν πεδίο εγκατάλειψης και επικίνδυνης αδιαφορίας.
Το γεγονός ότι πρόκειται για εργολαβικούς εργαζόμενους δεν είναι δευτερεύουσα λεπτομέρεια. Ρίχνει φως σε ένα μοντέλο εργασίας που στηρίζεται στον κατακερματισμό ευθυνών και συχνά στην αποδυνάμωση των κανόνων προστασίας.
Σε κρίσιμους και υψηλού κινδύνου τομείς, όπως η εξορυκτική δραστηριότητα και η ενέργεια, οι εργολαβικές σχέσεις εργασίας δεν μπορούν να λειτουργούν ως μηχανισμός μεταφοράς κινδύνου στους πιο ευάλωτους εργαζόμενους ούτε ως τρόπος διάχυσης της ευθύνης όταν συμβαίνει το ατύχημα. Χωρίς συλλογική σύμβαση, χωρίς δικαιώματα, οι εργολαβικοί εργαζόμενοι είναι σχεδόν αόρατοι!
Την ίδια ώρα που στο Ευρωκοινοβούλιο διαπραγματευόμαστε για την ενίσχυση των επιθεωρήσεων εργασίας και των μέτρων προστασίας των εργαζομένων και εξάλειψης των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων, για την προστασία των εργολαβικών εργαζόμενων, για την αντιμετώπιση της υποκαταγραφής, η κυβέρνηση, με τα άρθρα 126-131 του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης που ψηφίζεται σήμερα, επιλέγει να συνεχίσει την πολιτική αποδυνάμωσης του δημόσιου ελεγκτικού μηχανισμού αντί να ενισχύσει τους ελέγχους, την πρόληψη και τη λογοδοσία.
Με τα εργατικά ατυχήματα να πολλαπλασιάζονται, την υποκαταγραφή να παραμένει τεράστια και τους εργαζόμενους να πιέζονται από εντατικοποίηση ωραρίων και εργασιακή επισφάλεια, η χώρα χρειάζεται το ακριβώς αντίθετο: ισχυρή δημόσια Επιθεώρηση Εργασίας, επαρκές εξειδικευμένο προσωπικό, αυστηρούς ελέγχους, σαφείς ευθύνες κύριου εργοδότη και εργολάβων, και ενιαίο σύστημα καταγραφής εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών.
Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι αναλώσιμη. Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι δεν είναι εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας. Απαιτείται άμεσα πλήρης διερεύνηση του ατυχήματος, απόδοση ευθυνών όπου υπάρχουν, ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και, επιτέλους, πραγματική προστασία όλων των εργαζομένων.