Μητρώο ΜΚΟ: Παρακάμπτοντας τους θεσμούς, αποκρύπτοντας την πραγματικότητα – Άρθρο μου στην «Αυγή»

Με μεθοδεύσεις αμφιβόλου θεσμικής σκοπιμότητας η κυβέρνηση επιχείρησε να αποκλείσει την ουσιαστική συμμετοχή της αντιπολίτευσης σε συνάντηση με την Επιτροπή της Βενετίας, το ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης σε ζητήματα συνταγματικού δικαίου και κράτους δικαίου, της οποίας το έργο λαμβάνεται συχνά υπόψη από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Η Επιτροπή της Βενετίας προχώρησε πρόσφατα στην προετοιμασία επείγουσας γνωμοδότησης σχετικά με τις απαράδεκτες ρυθμίσεις της Ελλάδας που αφορούν στη διαδικασία εγγραφής, στη λειτουργία και στις δραστηριότητες των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών (ΜΚΟ), πολλές από τις οποίες δραστηριοποιούνται ενεργά στο προσφυγικό και μεταναστευτικό πεδίο. Η συνάντηση είχε προγραμματισθεί για τις 9/9 από το Υπουργείο Εξωτερικών και μόνο κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής η αντιπολίτευση κλήθηκε να παρευρεθεί. Τεχνηέντως όμως, με σκοπό να απονευρωθεί η συνάντηση από την ουσιαστική της θεσμική διάσταση, η ενημέρωση των αντιπολιτευτικών κομμάτων έγινε λιγότερο από 24 ώρες πριν, καθιστώντας την προετοιμασία τους πρακτικά αδύνατη!

Με επικοινωνιακές και προσχηματικές πρακτικές, η κυβέρνηση επιχείρησε να αμβλύνει την αρνητική εικόνα που έχει διαμορφωθεί για τη χώρα μας, μετά από πλήθος καταγγελιών των ΜΚΟ για την αυστηρότερη μεταχείριση των μελών τους και τον περιορισμό χώρου δράσης της κοινωνίας των πολιτών. Οι παρεμβάσεις όμως της αντιπολίτευσης θα διαβιβασθούν.

Παρά την προσπάθεια περιορισμού της συμμετοχής της, η εξέλιξη των γεγονότων ανέδειξε τελικά ακόμη περισσότερα στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ανάγκη για πλήρη διαφάνεια και ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο, καθώς μια εβδομάδα μετά, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματική ως προς τις βασικές της διατάξεις την Υπουργική Απόφαση για τη λειτουργία του Μητρώου ΜΚΟ. Ταυτόχρονα, θα υποβάλει προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά, τη συμβατότητα με την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και την προστασία προσωπικών δεδομένων των ρυθμίσεων που απαγορεύουν την εγγραφή οργανώσεων σε περιπτώσεις άσκησης ποινικής δίωξης ή καταδίκης για συκοφαντική δυσφήμηση.

Η ερμηνεία της ανακοίνωσης του ΣτΕ, από πλευράς Πλεύρη βέβαια, ως μια μεγάλη νίκη υπέρ της διαφάνειας, του αυστηρού ελέγχου και της λογοδοσίας των ΜΚΟ, συνιστά μια προσπάθεια να παρουσιαστούν ως επιτυχίες στοιχεία που κάθε άλλο παρά τεκμηριώνουν μια θετική αποτίμηση του κυβερνητικού έργου. Η ύπαρξη και μόνο του Μητρώου των ΜΚΟ δεν αποτελεί νίκη. Κανείς δεν αντιτάχθηκε σ’ αυτό. Νίκη, όταν οι βασικές διατάξεις κρίνονται αντισυνταγματικές; Νίκη, όταν το ΣτΕ παραπέμπει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ο στόχος της διαμόρφωσης μιας ευνοϊκότερης εικόνας στην κοινή γνώμη είναι προφανής.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα γεγονότα, αλλά το κατά πόσο οι θεσμοί λειτουργούν με διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστικό σεβασμό στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Και αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο: μια δημοκρατία στην οποία η πραγματικότητα δεν χρειάζεται να εξωραΐζεται, αλλά μπορεί να αντιμετωπίζεται με θεσμική ευθύτητα και σεβασμό στους πολίτες.

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στο https://www.avgi.gr/politiki/527857_parakamptontas-toys-thesmoys-apokryptontas-tin-pragmatikotita