Η περίπτωση των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της πόλης και με την έννοια της λαϊκής κατοικίας, καθώς αποτελεί παράδειγμα de facto κοινωνικής κατοικίας. Οποιαδήποτε παρέμβαση ή ανάπλαση οφείλει να σέβεται τόσο την ιστορική μνήμη του χώρου όσο και την κοινωνική του λειτουργία.
Η προστασία και αποκατάσταση των κτιρίων πρέπει να υπηρετεί πρωτίστως τις ανάγκες της κοινωνίας, των 400 και πλέον κατοίκων και των ανθρώπων που έχουν ανάγκη στέγης, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων ομάδων.
Επιμένουμε:
- αποκατάσταση των κτιρίων με σαφές κοινωνικό πρόσημο
- αξιοποίησή τους για κοινωνική κατοικία, υποδομές στήριξης ασθενών του Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» και των οικογενειών τους – κάτι που ήδη συμβαίνει – και χώρους ιστορικής μνήμης.
Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει σε λύσεις που θα διασφαλίζουν την κοινωνική χρήση του χώρου, την προστασία των κατοίκων και την ανάδειξη του ιστορικού χαρακτήρα των Προσφυγικών, μέσα από ουσιαστικό διάλογο με την κοινωνία των πολιτών και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, μακριά από πρακτικές βίαιης εκκένωσης.
Η κατοικία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, πεδίο κερδοσκοπίας και αποκλεισμού.
Είναι θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα. Είναι αγαθό.
