Η αναβολή της συνεδρίασης του Συμβουλίου για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, λόγω απουσίας της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εργασίας, συνιστά θεσμική απαξίωση ενός κρίσιμου οργάνου κοινωνικού διαλόγου.
Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για την πρώτη συνεδρίαση μετά από τρεισήμισι μήνες και ενώ έχει προηγηθεί το πολύνεκρο βιομηχανικό δυστύχημα στη Βιολάντα, όπου πέντε εργάτριες της νυχτερινής βάρδιας έχασαν τη ζωή τους.
Η απουσία της πολιτικής ηγεσίας και η μη συμπερίληψη του δυστυχήματος στην ημερήσια διάταξη αποτελούν κατάφωρη ένδειξη της έλλειψης σοβαρότητας με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την προστασία της ζωής και της ασφάλειας των εργαζομένων.
Η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας σε τέτοια όργανα δεν είναι τυπική διαδικασία. Είναι στοιχειώδης ένδειξη υπευθυνότητας και λογοδοσίας απέναντι στους εργαζόμενους και στις οικογένειες των θυμάτων.
Η διερεύνηση των αιτιών του δυστυχήματος και η ενίσχυση των μέτρων πρόληψης πρέπει να αποτελούν άμεση προτεραιότητα.
Κάθε εργατικό δυστύχημα που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αποτελεί συλλογική αποτυχία των μηχανισμών προστασίας της εργασίας.
